"Dzikie kakao. Wyprawa do źródeł czekolady"

"Dzikie kakao. Wyprawa do źródeł czekolady" Rowana Jacobsena to książka, która przyciąga już samym tytułem i egzotyczną okładką. Działa na wyobraźnię i wyostrza zmysły. Kolejne rozdziały sprawiają, że chce się więcej i więcej. Wątki podróżnicze z pewnością zaciekawią poszukiwaczy przygód i osoby lubiące poznawać odległe kultury. Pojawiają się nawiązania do znalezisk archeologicznych, karteli narkotykowych, wyzysku najbiedniejszych, bogactwa przyrodniczego i potrzeby ochrony tych niezwykłych terenów. Jest więc naprawdę wszechstronnie i różnorodnie. Czasem konkretnie, rzeczowo, a innym razem wręcz poetycko.

"Kakaowiec, będący dawniej integralną częścią lasów deszczowych, przyczynia się dzisiaj do ich wyrębu. A ziarna, przesycone w przeszłości ceremonialną głębią, zmieniły się za sprawą "kapitalistycznej hydry" - jak ujęliby to meksykańscy zapatyści - w tanie słodycze."

"Dzikie kakao" to książka pełna sprzeczności - biedy i bogactwa, brzydoty i piękna, pielęgnowanych latami tradycji i nowatorskiego podejścia, stateczności i niesamowitego ryzyka, kultu oraz totalnego i brutalnego bezprawia.

"Tym, co pozwala odróżnić prawdziwego czekoladoholika od pozera, jest entuzjazm tego drugiego okazywany białej czekoladzie."

Było ciekawie, zaskakująco, a czasami nawet niebezpiecznie. Czy kakao to sama słodycz? Skąd ten dreszczyk emocji? Ile trzeba uporu, by dopiąć swego? Kiedy kończy się zwyczajna ciekawość, a zaczyna się ambicja? Czy to wszystko jest warte tylu starań? I co ma z tym wszystkim wspólnego zrównoważony rozwój? Byle tylko nie dać się przez przypadek zabić...

"Moje doświadczenia nauczyły mnie większego szacunku dla bohatera będącego sednem tej opowieści - drzewa, które w tym bezlitosnym środowisku jest w swoim żywiole, hojnie obdarzając ludzi pożywieniem, smakiem, upojeniem i pięknem, czyli wszystkim tym, co składa się na kulturę. Dla starożytnych Majów było to najbardziej niezwykłe drzewo we wszechświecie. Wszystko, co zobaczyłem, całkowicie to potwierdza.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję WUJ Bo.Wiem.